Rozwody Wrocław Adwokat Rafaela Mazur

Strona główna » Oferta » Rozwody Wrocław Adwokat Rafaela Mazur

Prawo rodzinne Wrocław – Adwokat Rafaela Mazur

PRAWNIK ROZWÓD WROCŁAW

Decyzja o rozwodzie jest dla małżonków jedną z trudniejszych decyzji w życiu. Rozwód bowiem oznacza koniec pewnego etapu, do którego większość rozwodzących się jest zazwyczaj nieprzygotowana. Kluczowe zatem jest, by znaleźć osobę, która pomoże przetrwać nam ten bardzo trudny czas- prawnika od rozwodów.
Kancelaria Adwokacka Rafaeli Mazur we Wrocławiu świadczy pomoc prawną na każdym etapie postępowania rozwodowego. Stoi u boku małżonka chcącego się rozwieść począwszy od przygotowania i złożenia pozwu rozwodowego, poprzez całe postępowanie sądowe prowadzone w sprawie o rozwód, aż do samego uzyskania orzeczenia o rozwodzie.
Często małżonkowie stojąc przed decyzją o złożeniu pozwu rozwodowego zastanawiają się: Czy można samemu złożyć pozew rozwodowy? Czy adwokat jest potrzebny w sprawie o rozwód?
Otóż prawnik w postępowaniu rozwodowym jest nie tylko naszym wsparciem pod kątem prawnym, dbającym w sposób szczególny o nasze interesy, ale również jest dla nas oparciem pod względem psychicznym. W większości spraw adwokaci od rozwodów stają się naszą podporą i niejednokrotnie kontakt z prawnikiem powoduje, iż rozwód udaje się nam przejść łagodniej, niż występując przed sądem samodzielnie. Pamiętajmy również, iż sprawy rozwodowe są nacechowane ogromnymi emocjami, zazwyczaj negatywnymi, a adwokat pozwala nam spojrzeć na sprawę racjonalnym i logicznym okiem, chroniąc reprezentowaną stronę przed niepotrzebnym stresem.
Zgodnie z art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny znajduje się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej.  Trwałość małżeństwa jest jedną z podstawowych zasad polskiego prawa rodzinnego . Dopuszczalnym przez system prawny odstępstwem od zasady trwałości związku małżeńskiego, zawieranego z zasady na całe życie, jest rozwiązanie małżeństwa przez właśnie rozwód.

Kto orzeka o rozwodzie?

W polskim systemie prawnym orzekanie w sprawach o rozwód należy wyłącznie do sądów cywilnych, nie ma możliwości rozwiązania małżeństwa w trybie administracyjnym bądź w drodze porozumienia.

Jakie przesłanki należy spełnić, by uzyskać rozwód?

Podejmując decyzję o rozstaniu niejednokrotnie małżonkowie chcący uzyskać rozwód zastanawiają się jakie są przesłanki orzeczenia rozwodu przez sąd. W obecnym stanie prawnym bezwzględną przesłanką rozwodu jest zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego pod warunkiem, że zupełność i trwałość wystąpi łącznie. Są to tzw. pozytywne przesłanki rozwodowe.
Zgodnie z art. 56 § 1 KRiO Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.
§ 2. Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
§ 3. Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Rozkład ma charakter zupełny, jeżeli ustały więzi fizyczne, duchowe i gospodarcze małżonków. Zachowanie co najmniej jednej z więzi, np. gospodarczej, sprawia, że nie można mówić o pozytywnej przesłance orzeczenia rozwodu. Rozkład pożycia małżeńskiego jest trwały, gdy oparta na doświadczeniu życiowym ocena prowadzi do wniosku, że w danych okolicznościach sprawy, powrót małżonków do wspólnego pożycia jest niemożliwy. (uchwała SN z dnia 18.03.1968 r., III CZP 70/66).

Kiedy sąd nie orzeknie rozwodu?

Sąd nie orzeknie rozwodu, kiedy wystąpi chociaż jedna z negatywnych przesłanek rozwodu, tj.:

  • jeżeli wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci,
  • jeżeli z innych względów rozwód byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego,
  • jeżeli rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, drugi zaś z małżonków na rozwód się nie godzi, a odmowa tej zgody nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Są to tzw. negatywne przesłanki rozwodowe.

Jedną z ważniejszych negatywnych przesłanek orzeczenia rozwodu jest dobro małoletnich dzieci. Sąd rozwodowy musi rozważyć, czy rozwód nie spowoduje osłabienia więzi z dziećmi tego z małżonków, przy którym dzieci nie pozostaną czy orzeczenie rozwodu doprowadzi do zaspokojenia potrzeb materialnych i moralnych w mniejszym stopniu niż obecnie oraz czy orzeczenie rozwodu pogłębi konflikt co do wychowywania dzieci.

Kolejną negatywną przesłanką rozwodu jest sprzeczność rozwodu z zasadami współżycia społecznego. Sąd Najwyższy stwierdził również, że omawiana negatywna przesłanka rozwodowa może zwłaszcza wchodzić w rachubę wtedy, gdy z zasadami współżycia społecznego nie dałoby się pogodzić rażącej krzywdy, jakiej doznałby małżonek sprzeciwiający się żądaniu rozwodu, albo gdy przeciw rozwodowi przemawiają poważne względy natury społeczno-wychowawczej, które nie pozwalają na to, by orzeczenie rozwodu sankcjonowało stan faktyczny powstały na tle złego traktowania i złośliwego stosunku do współmałżonka lub dzieci albo innych przejawów lekceważenia instytucji małżeństwa i rodziny lub obowiązków rodzinnych
Sąd rozwodowy powinien w pierwszej kolejności ustalić istnienie przesłanki pozytywnej, a następnie zbadać, czy nie istnieje przesłanka negatywna. W przypadku rozwodu ustalenie przesłanek negatywnych powinno zostać poprzedzone ustaleniem przesłanki pozytywnej.
Jedną z podstawowych zasad orzekania w sprawie o rozwód jest branie przez sąd pod uwagę stanu faktycznego z chwili orzekania. A zatem przesłankę pozytywną oraz niewystępowanie przesłanek negatywnych ocenia sąd na chwilę orzekania. Jeżeli po wniesieniu pozwu nastąpiło przywrócenie przynajmniej jednej z więzi małżeńskich, sąd powinien pozew rozwodowy oddalić.

SPRAWY ROZWODOWE WROCŁAW

Pierwszym krokiem, nad którym należy się zastanowić, w czym pomoże nam podjąć decyzję adwokat od rozwodów jest rodzaj pozwu, który chcemy złożyć i jakie rodzi on konsekwencje. Mianowicie w polskim systemie prawnym małżonek chcąc się rozwieść może złożyć:
– pozew o rozwód z orzeczeniem o winie:
– z wyłącznej winy pozwanego,
– z winy obu stron;
– bez orzekania o winie.

Czym jest wina w rozkładzie pożycia małżeńskiego?

Wina jest to naruszenie przez małżonka obowiązków wskazanych w ustawie lub też wypływających z zasad współżycia społecznego, a także zachowanie uznane za naganne przez danego małżonka. Zgodnie z obowiązującym orzecznictwem oba te elementy muszą występować łącznie, a brak któregoś powoduje, że o winie nie może być mowy.
Orzeczenie o winie lub jego brak wiąże się nie tylko z obarczeniem jednego lub obojga małżonków pewnego rodzaju odpowiedzialnością moralną, ale także w znaczącym stopniu wpływa na kształt stosunków finansowych między rozwiedzionymi.

Rozwód bez orzekania o winie

W przypadku uzyskania rozwodu bez orzekania o winie, byli małżonkowie mogą domagać się od siebie alimentów tylko wtedy, gdy znajdują się z w niedostatku, czyli z przyczyn niezależnych od siebie nie mogą zaspokajać całości lub części swoich życiowych potrzeb. W tej sytuacji obowiązek jednego z byłych małżonków wobec drugiego jest ograniczony czasowo i poza wyjątkowymi okolicznościami kończy się z upływem 5 lat.

Rozwód z winy obu stron

Sytuacja jest podobna, jednak nie ma zastosowanie ograniczenie czasowe.

Rozwód z winy jednego z małżonków

W takiej sytuacji osoba, która nie została uznana wyłącznie winną rozkładu pożycia małżeńskiego może żądać od drugiego małżonka (winnego) alimentów. Ważne jest, iż nie musi ona pozostawać w niedostatku. Wystarczającą przesłanką do uzyskania alimentów jest wykazanie, iż rozwód przyczynił się do znacznego pogorszenia się sytuacji materialnej. Ważny jest również fakt, iż małżonek wyłącznie winny nie może zaś rościć sobie prawa do alimentów w żadnej sytuacji, nawet kiedy znajdzie się w trudnym życiowym położeniu.
W jakich sytuacjach małżonek może zostać uznany za winnego rozkładu małżeństwa?
Najczęściej rozkład pożycia jest skutkiem wielu przyczyn, a nie jednej.
Przyczyną orzeczenia o winie jednego z małżonków jest dopuszczenie się przez niego zdrady. Zdrada narusza normy moralne i jest przejawem rażącej nielojalności wobec współmałżonka. Małżonek dopuszczający się zdrady z reguły bywa uznawany winnym rozkładu pożycia” ( SN z 8.05.1951 r., C 184/51, OSN 1952/1, poz. 21).
Dalej, zawinioną przyczynę rozkładu pożycia stanowi znieważanie, bicie, a tym bardziej nastawanie na życie (orzeczenie SN z 13.09.1950 r., C 335/50, J. Gudowski, Kodeks…, s. 218). W wyroku z 1.10.1997 r., I CKN 246/97, LEX nr 668911, SN poparł ustalenia sądu apelacyjnego, który jako przykłady zawinionych przyczyn rozkładu pożycia wymienił: „częste opuszczanie wraz z dzieckiem wspólnego domu  i wyjazdy do matki nie zawsze spowodowane postępowaniem pozwanego, zaniedbywanie w czasie pobytów u matki – trwających kilka, a niekiedy kilkanaście tygodni – obowiązków domowych, swobodne określanie daty powrotu do męża, zbyt emocjonalne i niedojrzałe podejście do wyłaniających się konfliktów”.
W uzasadnieniu wyroku z 12.03.2010 r., I ACa 35/10, LEX nr 1120365, SA w Katowicach uznał za zawinioną przyczynę rozkładu pożycia opuszczenie żony w zaawansowanej ciąży, odmowę jej wsparcia w trudnych chwilach, nieinteresowanie się porodem oraz przeznaczenie wspólnych środków na zakup mieszkania, w którym mąż sam zamieszkał.
Pamiętać należy, iż sytuacja każdej rodziny i małżeństwa jest inna, a zatem przyczyn ustalenia winy może być o wiele więcej, a Sądy rozwodowe zobowiązane są do ich zbadania.

POZEW O ROZWÓD WROCŁAW

Do którego sądu skierować pozew rozwodowy?

Wybór sądu, do którego należy skierować pozew o rozwód jest jedną z podstawowych kwestii, którą powinien rozstrzygnąć każdy chcący się rozwieść. Warto w tej kwestii również zaufać Kancelarii Prawnej oraz adwokatowi, który prowadzi naszą sprawę. Zgodnie z obowiązującymi przepisami sprawy o rozwód rozpoznawane są przez Sądy Okręgowe. Dalej, należy ustalić do Sądu w której miejscowości należy pozew o rozwód skierować. Stanowią to przepisu Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego w art. 41, mianowicie Powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.
Konkludując, sprawy o rozwód rozpatrywane są w I instancji przez Sądy Okręgowe, zaś w II instancji właściwym jest Sąd Apelacyjny.

Czy pozew rozwodowy należy opłacić?

Pozew w sprawie o rozwód podlega opłacie sądowej, która jest opłatą stałą i wynosi 600 zł. Uiszcza się ją na rachunek bankowy sądu, do którego kierujemy pozew rozwodowy. W wyjątkowych sytuacjach Sąd na wniosek powoda może zwolnić go w całości lub w części z poniesienia ww. opłaty sądowej.
Udzielając pełnomocnictwa Kancelarii Adwokackiej adwokat prowadzący sprawę zadba o wszelkie formalności, które należy spełnić, by pozew został skutecznie złożony.

Pozew został złożony i co dalej?

Od złożenia pozwu rozwodowego musimy uzbroić się w cierpliwość i oczekiwać na wyznaczenie rozprawy przez sąd. Ilość rozpraw zależy od tego m.in. jakie wnioski dowodowe powołujemy w pozwie rozwodowym, czy wnosimy o przesłuchanie świadków ile będzie tych świadków i przede wszystkim czy wnosimy o ustalenie winy naszego małżonka, co determinuje również czas całego postępowania rozwodowego. Należy pamiętać, iż sprawy bez orzekania o winie przebiegają nieco krócej, niż sprawy w których ustalana jest wina. Jeśli strony wnoszą o orzekanie o winie sąd na pierwszej rozprawie może przesłuchać strony informacyjnie, a następnie wyznaczyć kolejne rozprawy na przesłuchanie świadków, jeśli takie były wnioski stron. Właściwe przesłuchanie stron odbywa się dopiero na samym końcu po przeprowadzeniu wszystkich pozostałych dowodów. Należy pamiętać, iż dowód z przesłuchania stron jest w sprawach rozwodowych elementem obligatoryjnym. W sprawie rozwodowej zasadą jest przesłuchanie jednej strony, a nie rezygnacja z dowodu z przesłuchania stron, jeśli istnieją przeszkody faktyczne lub prawne do przesłuchania obu stron, względnie jedna ze stron nie stawiła się na przesłuchanie. Pominięcie dowodu z przesłuchania strony w sprawie rozwodowej z powodu jej niestawiennictwa wymaga uprzedniego stwierdzenia przyczyny nieobecności strony. W sprawie rozwodowej celem jest przede wszystkim ustalenie okoliczności dotyczących rozkładu pożycia, dzieci stron i ich sytuacji, a w razie uznania powództwa – także przyczyn, które skłoniły do tego stronę pozwaną. Jeżeli pozwany uznaje żądanie pozwu, a małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może ograniczyć postępowanie dowodowe do przesłuchania stron.

Czy w trakcie rozprawy rozwodowej mogą być przesłuchiwane dzieci stron?

Zgodnie z ogólną zasadą, małoletni, którzy nie ukończyli lat trzynastu, a zstępni stron, którzy nie ukończyli lat siedemnastu, nie mogą być przesłuchiwani w charakterze świadków. Jednakże Sąd w sprawach dotyczących osoby małoletniego dziecka wysłucha je, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwala. Wysłuchanie odbywa się poza salą posiedzeń sądowych. Sąd stosownie do okoliczności, rozwoju umysłowego, stanu zdrowia i stopnia dojrzałości dziecka uwzględni jego zdanie i rozsądne życzenia. Małoletni może zostać wysłuchany przez sąd w obecności biegłego psychologa, który zajmuje się sporządzaniem opinii w sprawie rozwodowej. Nie jest to warunek konieczny, jednak powszechnie stosowany. Wysłuchanie małoletniego nie odbywa się na sali sądowej, tylko w odrębnym pomieszczeniu, w mniej formalnych warunkach, by wysłuchiwane dziecko czuło się jak najbardziej komfortowo i bezpiecznie. Rozmowa ma miejsce w specjalnie przystosowanym do tego pomieszczeniu, spełniającym warunki techniczne (m.in. możliwość nagrania rozmowy jako dowodu dla sądu) i formalne.

Czy małżonkowie mogą zostać skierowani do mediacji?

W trakcie procesu rozwodowego Sąd może postanowić o skierowaniu małżonków do mediacji. Strony nie muszą wyrazić na to zgody, jednakże jest to jedna z możliwości przyspieszenia sprawy rozwodowej w przypadku, kiedy strony dojdą do porozumienia w trakcie mediacji co do np. opieki nad wspólnymi dziećmi bądź dzieckiem. Zauważyć należy iż mediacja nie ma służyć ,,pogodzeniu’’ się małżonków i porzuceniu decyzji o rozwodzie, co jest często mylnie interpretowane przez Klientów, którzy zgłaszają się do adwokata chcąc uzyskać pomoc prawną. Celem mediacji jest wypracowanie wspólnego porozumienia w zakresie np. wysokości alimentów na wspólne małoletnie dziecko, ustalenia kontaktów. Pamiętać należy, iż jest to proces dobrowolny. Małżonkowie mogą w każdej chwili zrezygnować z mediacji i nie zawierać żadnego porozumienia, wówczas to sąd przed którym toczy się postępowanie rozwodowe będzie po przeprowadzeniu postępowania dowodowego rozstrzygał o kwestiach, które muszą zostać zawarte w wyroku rozwodowym.

Jakie kwestie są zawarte w wyroku rozwodowym?

W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. W braku porozumienia, o którym mowa powyżej, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia. Na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. Na zgodny wniosek stron sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego, o ile podział bądź jego przyznanie jednemu z małżonków są możliwe.

Na wniosek jednego z małżonków sąd może w wyroku orzekającym rozwód dokonać podziału majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu.
Orzekając o wspólnym mieszkaniu małżonków sąd uwzględnia przede wszystkim potrzeby dzieci i małżonka, któremu powierza wykonywanie władzy rodzicielskiej.
Powyższe uregulowane zostało w art. 58 § 1 KRiO: W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.
§ 1a. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
§ 1b. Na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
§ 2. Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. Na zgodny wniosek stron sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego, o ile podział bądź jego przyznanie jednemu z małżonków są możliwe.
§ 3. Na wniosek jednego z małżonków sąd może w wyroku orzekającym rozwód dokonać podziału majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu.
§ 4. Orzekając o wspólnym mieszkaniu małżonków sąd uwzględnia przede wszystkim potrzeby dzieci i małżonka, któremu powierza wykonywanie władzy rodzicielskiej.

A zatem w postępowaniu rozwodowym sąd zajmuje się bardzo szeroko stosunkami rodzinnymi małżeństwa, które chce się rozwieść.

KANCELARIA PRAWNA- ROZWODY WROCŁAW

Czy można skorzystać z mediacji przed wniesieniem pozwu rozwodowego do sądu?

Mediacja przed skierowaniem pozwu do sądu jest dobrym sposobem na wspólne wypracowanie porozumienia przez strony w zakresie istotnych kwestii, o których rozstrzygać będzie sąd w wyroku rozwodowym.

Mediacja przed rozwodem może być prowadzona m.in. na podstawie umowy o mediację, w której strony określają przedmiot mediacji i osobę mediatora. Mediatorem może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca w pełni z praw publicznych. Mediator powinien zachować bezstronność podczas mediacji, a postępowanie mediacyjne nie jest jawne. Istotną kwestią jest również fakt, że żadna ze stron nie może powoływać się w późniejszym postępowaniu przed sądem na propozycje ugodowe, propozycje wzajemnych ustępstw lub inne oświadczenia składane w postępowaniu mediacyjnym.  

Z przebiegu mediacji sporządza się protokół, w którym oznacza się miejsce i czas przeprowadzenia mediacji, a także imię, nazwisko i adresy stron, imię i nazwisko oraz adres mediatora, a ponadto wynik mediacji. Protokół podpisuje mediator i doręcza on stronom odpis protokołu. Jeżeli strony zawarły ugodę przed mediatorem, ugodę zamieszcza się w protokole.

Następnie należy wystąpić do sądu z wnioskiem o zatwierdzenie zawartej ugody przed mediatorem. Mediator składa wówczas protokół z mediacji w sądzie, a Sąd przeprowadza postępowanie co do zatwierdzenia takiej ugody. Wszelkie zapisy ugody, które stanowią jednocześnie elementy wyroku rozwodowego Sąd uwzględni w wyroku orzekającym rozwód, a w pozostałym zakresie ugoda zawarta przed mediatorem zostanie zatwierdzona przez Sąd i będzie miała moc prawną ugody zawartej przed sądem.

Również w trakcie mediacji (przedsądowej jak i sądowej) może towarzyszyć małżonkowi chcącemu się rozwieść adwokat, który zabezpieczy postępowanie mediacyjne od strony formalnej i w razie potrzeby wyjaśni Klientowi niezrozumiałe kwestie.

Kiedy kończy się postępowanie rozwodowe?

Po zakończeniu postępowania i przesłuchaniu stron, sąd zamyka rozprawę i udaje się na naradę. Proces rozwodowy kończy się wyrokiem, a jeśli żadna ze stron nie wniesie apelacji, wyrok ten uprawomocnia się i dopiero wtedy można mówić o ustaniu małżeństwa.
Czy mogę się odwołać od wyroku, kiedy nie będę się z nim zgadzać?
Jeśli nie zgadzasz się z wydanym rozstrzygnięciem, zgodnie z obowiązującymi przepisami można wnieść apelację w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem. Apelację wnosi się za pośrednictwem sądu, który wydał orzeczenie. Powinieneś dokładnie uzasadnić, dlaczego nie zgadzasz się z wydanym wyrokiem. Złożenie apelacji może być trudne. Dlatego najlepiej skorzystać z profesjonalnej pomocy – adwokata.
Czy po rozwodzie mogę zmienić nazwisko?
Wiele osób, przede wszystkim kobiet, które w związku z zawarciem związku małżeńskiego przybierają nazwisko męża, po uzyskaniu rozwodu chcą nie tylko zmienić swoje życie, ale również swoje nazwisko.

Jak to zrobić i kiedy?

Otóż zmiana nazwiska możliwa jest w terminie 3 miesięcy od chwili uprawomocnienia się orzeczenia rozwodowego. Jest to termin zawity, a to oznacza że nie podlega przywróceniu ani przedłużeniu. Zmiana nazwiska po terminie nie będzie możliwa w tym trybie.

Zmiana nazwiska możliwa jest poprzez złożenie oświadczenie przed kierownikiem Urzędu stanu cywilnego lub konsulem.

W którym urzędzie stanu cywilnego złożyć to oświadczenie?

W każdym urzędzie stanu cywilnego można złożyć oświadczenie o zmianie nazwiska. Kierownik urzędu stanu cywilnego, w którym złożono oświadczenie, przekazuje go do właściwego USC, gdzie znajduje się akt małżeństwa.

Ważne jest również to, iż osoba, która chce powrócić do swojego nazwiska musi złożyć oświadczenie osobiście.

W toku postępowania rozwodowego nie jest dopuszczalne wszczęcie odrębnej sprawy np. o zaspokojenie potrzeb rodziny, o alimenty między małżonkami albo pomiędzy nimi a ich wspólnymi małoletnimi dziećmi co do świadczeń za okres od wytoczenia powództwa o rozwód. Nie może być również wszczęte odrębne postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi lub o ustalenie kontaktów z nimi. Wszczęte przed wytoczeniem powództwa o rozwód wspomniane uprzednio sprawy ulegają z urzędu zawieszeniu z chwilą wytoczenia powództwa o rozwód. Zgodnie z art. 445 KPC § 1. W czasie trwania procesu o rozwód lub o separację nie może być wszczęta odrębna sprawa o zaspokojenie potrzeb rodziny i o alimenty pomiędzy małżonkami albo pomiędzy nimi a ich wspólnymi małoletnimi dziećmi co do świadczeń za okres od wytoczenia powództwa o rozwód lub o separację. Pozew lub wniosek o zabezpieczenie w takiej sprawie sąd przekaże sądowi, w którym toczy się sprawa o rozwód lub o separację, w celu rozstrzygnięcia według przepisów o postępowaniu zabezpieczającym. § 2. Postępowanie w sprawie o zaspokojenie potrzeb rodziny lub o alimenty, wszczęte przed wytoczeniem powództwa o rozwód lub o separację, ulega z urzędu zawieszeniu z chwilą wytoczenia powództwa o rozwód lub o separację co do świadczeń za okres od jego wytoczenia. Z chwilą wydania w sprawie o rozwód lub o separację postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia wykonania obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny lub o alimenty wstrzymuje się także z mocy prawa wykonanie nieprawomocnych orzeczeń o obowiązku tych świadczeń, wydanych w poprzednio wszczętej sprawie, za okres od wytoczenia powództwa o rozwód lub o separację. § 3. Po prawomocnym zakończeniu sprawy o rozwód lub o separację zawieszone postępowanie podejmuje się z mocy prawa, orzeczenia zaś, których wykonanie było wstrzymane, podlegają wykonaniu, jednak tylko co do okresu, za który w sprawie o rozwód lub o separację nie orzeczono o roszczeniach objętych zawieszonym postępowaniem. W pozostałym zakresie postępowanie ulega z mocy prawa umorzeniu.

Dalej, zgodnie z art. 445 1 § 1 KPC Jeżeli sprawa o rozwód lub o separację jest w toku, nie może być wszczęte odrębne postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi stron lub o ustalenie kontaktów z nimi. W razie potrzeby orzeczenia o władzy rodzicielskiej lub o kontaktach stosuje się przepisy o postępowaniu zabezpieczającym. § 2. Postępowanie w sprawie dotyczącej władzy rodzicielskiej lub kontaktów wszczęte przed wytoczeniem powództwa o rozwód lub o separację ulega z urzędu zawieszeniu, a o władzy rodzicielskiej lub kontaktach przez cały czas trwania sprawy o rozwód lub o separację sąd orzeka w postępowaniu zabezpieczającym. Sąd postanowi podjąć postępowanie dotyczące władzy rodzicielskiej lub kontaktów, jeżeli w prawomocnym orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie o rozwód lub o separację nie orzeczono o władzy rodzicielskiej lub kontaktach. W przeciwnym wypadku postępowanie ulega umorzeniu.
Kancelaria Adwokacka Rafaeli Mazur oferuje nie tylko udzielenie porady prawnej osobom chcącym się rozwieść, ale reprezentuje również małżonka w całym postępowaniu rozwodowym, zarówno w I instancji jak i w II instancji. Klienci mogą liczyć również na pomoc w postępowaniu mediacyjnym, a także wsparcie w wyborze rodzaju złożonego pozwu.

WYNAGRODZENIE

Wynagrodzenie za reprezentację w postępowaniu rozwodowym ustalane jest indywidualnie, zależne jest od czasu trwania postępowania, ilości rozprawa jak również od rodzaju złożonego pozwu- z orzeczeniem o winie lub bez orzekania o winie, albowiem powyższe będzie miało istotny wpływ na czas trwania postępowania rozwodowego.
Kancelaria Adwokacka Rafaela Mazur świadczy również usługi sporządzenia pozwu. W przypadku kiedy Klienci chcą prowadzić postępowanie rozwodowe samodzielnie.
W przypadku zlecenia sprawy Kancelarii Adwokackiej we Wrocławiu do kompleksowego przeprowadzenia, konsultacja rozwodowa oraz porada prawna w tym zakresie jest bezpłatna.

Rozwody Wrocław